Vertrek na bijna 13 jaar: Manon Bruens blikt terug

Vlak nadat ze in januari haar 12,5 jarige jubileum vierde bij bureau Acute Zorg Euregio trok Manon Bruens begin april de deur achter haar dicht. In Manon’s periode als manager, sinds 2020, maakte ons bureau een flinke groei door. Tijd voor een blik terug en vooruit.

Welke veranderingen maakte je mee in die jaren?
Door nieuwe wettelijke taken werd ons netwerk steeds groter. Acute zorg begint niet bij de SEH en eindigt niet bij ontslag uit het ziekenhuis. Daarom zijn we intensiever gaan samenwerken met onder andere de Verpleeg- en Verzorgingshuizen en Thuiszorg (VVT). We zagen de druk op de spoedzorg toenemen door vergrijzing en complexere zorgvragen. Ook zagen we hoe digitalisering en gegevensuitwisseling van ‘nice to have’ veranderden in randvoorwaarden voor veilige zorg.

Wat is je het meeste bijgebleven?
Zonder twijfel de COVID-19 pandemie. Om de zorg zoveel mogelijk door te laten gaan, moest er over grenzen van organisaties heen gedacht worden. We kregen korte lijnen, hielpen elkaar waar kon, deelden capaciteit, verplaatsten patiënten en namen besluiten in uren waar we vroeger maanden over deden.
Wat mij het meest raakte, was dat samenwerking een reflex werd. Mensen bleken heel flexibel. Ons bureau kreeg een faciliterende rol in het spreiden van patiënten, hiervoor werden de landelijke en regionale coördinatiecentra LCPS en RCPS opgericht. Ook moesten we ons ineens bezig houden met het eerlijk verdelen van vaccins. Helaas kwam onze samenwerking met Duitsland nagenoeg stil te liggen – we hebben die nadien weer opgestart en uitgebouwd.

Welke uitdagingen staat onze regio nog te wachten?
De druk op de zorg blijft hoog, de arbeidsmarkt blijft krap en de zorgvraag blijft groeien. Maar als ik iets heb geleerd in de afgelopen 12,5 jaar, is het wel: samenwerking is geen keuze – het is onze enige route vooruit. Hiervoor moeten organisaties boven hun eigen belang durven te kijken. Neem Isala en MST, die samen knokten voor een extra lifeliner en daardoor nu financiering krijgen om dit te realiseren voor patiënten in onze regio. Als je over grenzen van organisaties, regio’s en landen kijkt, is er veel mogelijk.

Manon blijft werkzaam in het zorgnetwerk in onze regio: zij maakt de overstap naar Revalidatiecentrum Roessingh, waar zij aan de slag gaat als bedrijfskundig manager.