Crisis, wat doen we nu? Terugblik op de Themabijeenkomst Acute Psychiatrie
Wat doe je als de situatie escaleert, de druk hoog oploopt en iedereen iets anders belangrijk vindt? Tijdens de themabijeenkomst “Crisis, wat doen we nu?” doken we samen in de dynamiek van samenwerking binnen de acute psychiatrische zorgketen. Ruim 150 professionals uit de hele regio verzamelden zich op 7 oktober in het Asito Stadion in Almelo – van GGZ en verslavingszorg tot politie, huisartsen, ambulancediensten, ziekenhuizen en het sociaal domein. De middag werd georganiseerd door Acute Zorg Euregio en de expertgroep Acute Psychiatrie, met bijdragen van vele ketenpartners.
Samenwerken in crisis
Dagvoorzitter Arnoud Jansen, lid van de raad van bestuur van Mediant, opende de bijeenkomst met een reflectie op de verschillende waarden die in crisissituaties leidend kunnen zijn. Voor de één staat veiligheid voorop, voor de ander zorg. Maar wat gebeurt er als die waarden botsen? En hoe vinden we dan samen een weg vooruit?
Kruip in de huid van..
In kleine groepen stapten we vervolgens in de schoenen van fictieve cliënten Sabine en Pepijn – én van elkaar. De oefening “Kruip in de huid van…” liet ons ervaren hoe het is om te kijken door de bril van een collega uit een andere organisatie.
Vanuit die rol onderzochten we knelpunten, dilemma’s en samenwerkingsmogelijkheden. Wat belemmert de ander in zijn handelen? En hoe kunnen we samen tot een beter plan komen voor de cliënt?
De gesprekken leverden herkenning en nieuwe inzichten op.
“Ik begrijp nu beter wat een andere beperkt in zijn handelen en waarom sommige keuzes worden gemaakt. Een MDO is echt cruciaal.”
“Het is ongelofelijk hoe veel organisaties betrokken zijn, en dat er tóch geen oplossing gevonden wordt.”
“We begonnen allemaal met onze eigen doelen, maar kwamen steeds dichter bij elkaar.”
Een terugkerend thema was verbinding. Niet alleen tussen organisaties, maar vooral van mens tot mens. Want achter elke casus schuilt een verhaal dat geen enkele partij alleen kan oplossen.
Psychose, anders bekeken
Daarna namen Jeroen Zwaal en Jessica Gerritsen ons mee in hun indrukwekkende verhaal “Psychose, anders bekeken”.
Jeroen, zelf voormalig hulpverlener, cliënt, ervaringsdeskundige en naaste, deelde samen met Jessica hun perspectieven op psychose. Met drie symbolische brillen – voor de patiënt, de naaste en de hulpverlener – lieten ze ons zien hoe verschillend de werkelijkheid kan worden ervaren.
Hun boodschap raakte de zaal: in elke ontwrichting zit betekenis.
“Als je goed kijkt dan zit er iets essentieels in een ontwrichting. Als we daar naar durven te kijken, en we gaan samen met experts, een ervaringsdeskundige of naaste een verhaal reconstrueren, dan wordt het een heel ander verhaal,” vertelde Jeroen, “dan zien we niet alleen een probleem, maar een mens.”
Jessica vulde aan: “Als je met een andere blik kijkt, ontstaat er hoop. Dan komt er weer iets van bruising.”
Hun lezing maakte voelbaar wat eerder die middag al klonk: écht samenwerken begint bij begrip voor elkaars perspectief.
Leren, verbinden, vernieuwen
Na het plenaire programma verspreidden de deelnemers zich over verschillende workshops. Thema’s varieerden van ervaringsdeskundigheid van begin tot eind tot acute psychiatrie in de huisartsenpraktijk en samenwerking tussen GGZ, politie en gemeenten via streettriage. Ook bestuurlijke dilemma’s, observatiebedden en de rol van verslavingszorg kwamen aan bod.
De diversiteit aan onderwerpen weerspiegelde de breedte van de keten én de gezamenlijke ambitie: betere samenwerking in de acute psychiatrie, zodat mensen in crisis sneller, veiliger en mensgerichter geholpen worden.
Samen verder
We kijken terug op een middag vol open gesprekken, nieuwe inzichten en inspiratie. De verbinding die we voelden in Almelo smaakt naar meer. Want juist in crisissituaties – wanneer alles onder druk staat – is samenwerken van levensbelang.
