Ervaringen uit de regionale pool voor SEH-verpleegkundigen

Spoedeisendehulp(SEH)-verpleegkundigen in de regio flexibel en effectief in zetten, zowel nu als in de toekomst. Dat is het doel van de regionale pool voor SEH verpleegkundigen. Tien SEH-verpleegkundigen van Medisch Spectrum Twente (MST), Streekziekenhuis Koningin Beatrix (SKB) en Ziekenhuisgroep Twente (ZGT) werkten in één meeloopweek twee dagen in beide andere ziekenhuizen. Hoe hebben ze dit ervaren? We spraken hierover met Esther, Iris en Ruby.

“Eigenlijk zou elke verpleegkundige een keer in een ander ziekenhuis mee moeten lopen. Je leert ervan en krijgt meer begrip voor elkaars werkwijze.”

Esther, SEH-verpleegkundige bij MST

Esther ziet de regionale pool voor SEH-verpleegkundigen als een mooie kans om te ontdekken hoe andere SEH-afdelingen werken en benadrukt het belang ervan. “In het verleden werkten we veel met zzp’ers die werden ingevlogen voor losse diensten. Dan dacht ik: kunnen ziekenhuizen niet beter samenwerken om personeelstekorten op te lossen?” Die gedachte motiveerde Esther om mee te doen aan de pilot.

Eerste indrukken: werken in ZGT

Esther’s eerste ervaringen in ZGT zijn positief. “Ik kom veel oude bekenden tegen en het is ook nog eens lekker dichtbij huis.” Ze woont in Aadorp, vlakbij Almelo, en reist normaal gesproken 40 kilometer naar haar werk in MST. Ze merkt duidelijke verschillen in werkwijze. “Bij MST starten we altijd op met twee verpleegkundigen, terwijl in ZGT een verpleegkundige vaak samenwerkt met een doktersassistent. Dat werkt hartstikke goed.” Een ander verschil: in ZGT wordt minder snel een patiënt op een traumaplank gelegd.

Op technologisch gebied valt ZGT op. “Ze hebben HiX, het elektronisch patiëntendossier, heel goed ingericht.” Een voorbeeld hiervan is de interne order naar radiologie. “Vraag je een röntgenfoto aan, dan wordt de patiënt automatisch opgehaald door de radiologielaborant. Daardoor hoeft er veel minder gebeld te worden. Dat is wennen voor mij; je moet het loslaten.” ZGT-collega Joke liet Esther zien hoe AI wordt ingezet bij het beoordelen van röntgenfoto’s. In ZGT worden alle extremiteitenfoto’s automatisch door AI geanalyseerd, waardoor minimale fracturen die anders moeilijk te detecteren zijn alsnog worden opgemerkt. De uiteindelijke beoordeling en verslaglegging blijft in handen van de radioloog.

Korte lijntjes in het SKB

Ook over het SKB is Esther enthousiast. “Daar hebben ze hele korte lijntjes met de artsen. De samenwerking met de IC, die naast de SEH zit, is erg goed; de afdelingen ondersteunen elkaar en wisselen personeel en kamers uit. De sfeer is fijn en collega’s zijn erg vriendelijk.”

Een groot verschil is de capaciteit. “Het SKB heeft maar één traumakamer en een veel lager patiëntaanbod. Op een drukke dag ligt de SEH snel vol. Bij het MST kunnen we door het grotere aantal kamers makkelijker inspelen op drukte.”

Wederzijds begrip en toekomstplannen

Het mooiste aan de regionale pool? Meer wederzijds begrip. “Soms is er onbegrip over hoe dingen in een ander ziekenhuis gaan. Maar elk ziekenhuis heeft zijn eigen beperkingen en uitdagingen. Ik ben er ook achter gekomen dat we het bij MST erg luxe hebben.”

In de toekomst ziet Esther zichzelf vaker in ZGT werken. “Mijn basis blijft MST, want ik werk graag in een traumacentrum. Maar het lijkt me leuk om een paar keer per maand een dienst in ZGT te draaien.” Werken bij SKB spreekt haar ook aan, maar de afstand is een nadeel.

Wat neemt ze mee van haar ervaringen? “De korte lijntjes in SKB zijn in MST lastig te realiseren, maar van de digitale inrichting van HiX in ZGT kunnen wij veel leren.” Eigenlijk zou elke verpleegkundige een keer in een ander ziekenhuis mee moeten lopen, vindt Esther “Je leert ervan en krijgt meer begrip voor elkaars werkwijze.”

“Ik ben flexibeler dan ik dacht. Ik zou best in een ander ziekenhuis kunnen werken.”

Iris, SEH-verpleegkundige bij SKB

In een leerzame en intensieve week liep Iris mee op de SEH’s van MST en ZGT. De verschillen tussen de ziekenhuizen zijn volgens haar groot. “In twee diensten bij MST heb ik al twee reanimaties en een trauma meegemaakt. Nu keek ik vooral mee, maar ik denk dat een uitwisseling pas echt goed werkt als je langer de tijd krijgt om ergens te werken en de afdeling echt eigen kunt maken.”

Verschillen tussen een perifeer ziekenhuis en een traumacentrum

Iris merkt het grote verschil op tussen SKB, een perifeer ziekenhuis, en het traumacentrum MST. In MST werken meer artsen en specialisten, en de aanpak is anders. “In MST worden patiënten eerst getrieërd vanuit de wachtkamer, met diagnostiek zoals bloedonderzoek. In SKB bepalen we geen bloedgas op de SEH, dat sturen we naar het lab. Urine checken we wel zelf, wat in MST niet kan.” Het voornaamste verschil is volgens Iris de omvang: “Ik ben gewend aan SKB: een klein ziekenhuis met korte lijntjes.” Over het team van MST is ze heel positief: “Ik werd heel open ontvangen.”

Positieve ervaringen in ZGT

Iris keek er naar uit om in ZGT te mee te lopen. “Ik heb zelf als verpleegkundige in ZGT gewerkt, en mijn moeder was hier altijd SEH-verpleegkundige. Het waren leuke dagen en ik voelde me welkom in het gezellige team.” De werkwijze in ZGT komt grotendeels overeen met SKB, maar er zijn ook duidelijke verschillen. “ZGT heeft veel meer kamers en meer personeel. Wat me opvalt, is dat de verpleegkundigen hier veel vrijheid hebben. Ze kunnen bijvoorbeeld een bepaalde waarde in het bloedonderzoek toevoegen, als ze daar een goede reden voor hebben.”

Een leerzame ervaring en nieuwe inzichten

Iris is positief over de pilot van de regionale pool en vindt het waardevol om eens in een ander ziekenhuis te kijken en ervaring op te doen. Hoewel het op dit moment (nog) niet noodzakelijk is om personeelstekorten op te lossen, ziet ze zeker de voordelen van zo’n uitwisseling. “Ik ben zelf misschien meer iemand die in één vast ziekenhuis wil werken, waar ik me fijn en veilig voel,” zegt Iris. Binnen SKB werkt ze al in een pool van verpleegkundigen die zowel op de SEH als de IC werken, wat haar baan al behoorlijk afwisselend maakt. “Het lijkt mij wel leuk om een keer een dienst binnen ZGT op te pakken, daar zou ik mij wat zekerder voelen dan in een traumacentrum.”

“Het was wel veel in één week: heel veel informatie.” Wat neemt ze mee van deze ervaring? “Ik ben flexibeler dan ik dacht. Ik zou best in een ander ziekenhuis kunnen werken.” Ze is blij dat ze de kans heeft gekregen om mee te doen: “De andere verpleegkundigen waren heel erg geïnteresseerd. Ze waren goed voorbereid en ik voelde me echt welkom.” Maar ze beseft ook hoe goed ze het heeft in SKB. “Ik heb een fijn team en krijg veel vrijheid.”

“Het lijkt me leuk om vaker een dienst in SKB of MST te draaien.”

Ruby, SEH-verpleegkundige bij ZGT

Ruby kijkt met enthousiasme terug op haar tijd in SKB en MST en benadrukt het belang van de regionale pool. “We hebben een grote regio met drie ziekenhuizen. Soms zijn er personeelstekorten, en het is mooi als we dat samen kunnen oplossen. Voor verpleegkundigen maakt het de baan ook afwisselender en uitdagender.”

Ze werd overal gastvrij ontvangen en voelde zich direct op haar gemak. “Wat me opviel, is dat zowel bij SKB als MST de personele bezetting goed geregeld is.”

Verschillen en overeenkomsten

Ruby merkte duidelijke verschillen op tussen de ziekenhuizen. Over MST zegt ze: “De SEH-afdeling in MST is heel overzichtelijk. Alles bevindt zich op één centrale plek, en de communicatie met de balie-secretaresse is kort en efficiënt.” Bij ZGT is de afdeling juist meer verspreid. Ook de opstart van patiënten verloopt anders: “In MST starten we patiënten met twee verpleegkundigen op. Dat is echt een luxe die we bij ZGT en SKB niet hebben.”

Een ander groot verschil zit in de aanvragen voor lab- en radiologieonderzoeken. “Bij MST en SKB verloopt dat via de secretaresse, terwijl ik het fijner vind om dit zelf te regelen.” Ook de inzet van de gipsverbandmeesters verschilt: “In MST gaan alle patiënten met breuken binnen kantoortijden direct naar de gipsverbandmeester, terwijl dat in SKB in overleg gebeurt. Dit scheelt veel werk vergeleken met hoe we dat bij ZGT doen.”

Wat haar verder opviel, was het gebruik van de Pyxis-kast voor medicatie in MST. “Dat is een veilig systeem voor de patiënt en maakt het werk efficiënter.”

Leren van elkaar

Werken in een andere omgeving gaf Ruby een frisse blik op haar eigen werkplek. “Ik besefte hoe goed we het bij ZGT voor elkaar hebben.” Een voorbeeld hiervan is HiX, het elektronische patiëntendossier, dat binnen ZGT optimaal wordt benut.

Ruby heeft eerder als zzp’er gewerkt in een ander ziekenhuis naast haar baan bij ZGT. Die ervaring hielp haar om snel te wennen aan een nieuwe werkomgeving. “Als je ergens eenmaal ingewerkt bent, zit je er zo weer in als je na een paar maanden terugkomt.” De afwisseling spreekt haar dan ook aan: “Het lijkt me leuk om af en toe een dienst in SKB of MST te draaien. Ik woon in Eibergen, precies tussen de drie ziekenhuizen in, dus dat is ideaal.”